Miasto Pewter

Szary, uporządkowany gród zbudowany z góry, pod którą leży — każdy mur wycięty z tego samego jasnego kamienia z kamieniołomu. Budynki są niskie i kanciaste, o płaskich łupkowych dachach i głęboko osadzonych oknach, rozstawione wzdłuż prostych ulic wybrukowanych dopasowanymi płytami. Pośrodku stoi wielka hala z kolumnadą kwadratowych filarów i szerokimi, płytkimi schodami, o fasadzie cofającej się tarasami. Głazy wielkości małych wozów zostawiono tam, gdzie leżą, i obudowano je, więc ulice zaginają się, by je ominąć. Na północnym skraju miasta żwir i piarg zsuwają się po zboczu, powstrzymywane suchymi murami oporowymi. Z boku przycupnął ciemniejszy, cięższy budynek z nieobrobionej skały, o stromym dachu i wejściu będącym prostym prostokątnym otworem. W kamiennych donicach rosną nieliczne odporne krzewy. Za wszystkim wznosi się góra w nagich tarasach, w które wgryzł się kamieniołom. Powietrze jest zakurzone, a paleta biegnie od szarości przez łupkowy błękit po matową ochrę. Jasne jest tylko niebo nad głową.