Miasteczko Lavender

Małe, przygaszone miasteczko wąskich uliczek i stromych dachów, zbudowane na niewielkim wzniesieniu i oddane w całości pamięci zmarłych. Domy wzniesiono z odsłoniętego ciemnego drewna z wypełnieniem z barwionego tynku i stromymi gontowymi dachami, o oknach małych i głęboko osadzonych. Ulice wybrukowano zaokrąglonymi szarymi kamieniami, nierównymi i wytartymi w nieckę pośrodku. Wszędzie rosną fioletowe i białe kwiaty: w kamiennych korytach, u podstawy murów i w szczelinach bruku. W najwyższym punkcie miasteczka nad dachami góruje wysoka wąska wieża z jasnego kamienia, znacznie większa niż cokolwiek dokoła. Z narożników domów zwisają na wspornikach latarnie z żelaza i mlecznego szkła, za dnia niezapalone. Niskie murki z układanego na sucho kamienia dzielą małe ogródki. Nawet w południe między budynkami zbiera się cienka mgła, zmiękczając dalszy koniec każdej ulicy. Okoliczne wzgórza są ciemne od iglaków. Paleta to stonowany liliowy, szarość i głęboka zieleń.